زياد بود ، « 13 » موئى در هم پيچيده « 14 » و محاسنى انبوه و كوتاه داشت « 15 » و گردنش بمانند ابريقى نقره ميدرخشيد « 16 » و همچنانكه در زيبائيهاى صورى به پيغمبر ميمانست در اخلاق والائى كه پيامبر بداشتن آن بر همهء پيامبران برترى داشت ، شبيه جدش بود . « 17 » ( 1 ) پيامبر ميديد كه فرزندش نمونهء كوچكى از وجود خودش در نيكخوئى و بلند مقامى و پاكى نفس است و به حق شايستهء آن است كه از شعاع نبوت پرتو گيرد و رهنمونى امت را پس از پدرش عهده دار گردد . ديدگان نافذ پيامبر اين حقيقت را از ما وراء عالم ماده ميديد كه آنچه براى او در اقيانوس حيات بموج آمده ، حسن را هم تحقق همان بهره ، مسلّم خواهد بود . به همين جهت شعاع تربيت و عنايتش را بر اين فرزند گرامى انعكاس مىبخشيد و او را در پناه تربيت و مهر معنوى خويش قرار ميداد و از همان روز ولادت اين توجه و عنايت بيدريغ خود را دربارهء حسن ( ع ) مبذول ميداشت كه در صفحات بعدى ، شدت تكريم و مهرورزى شگفت‌آور پيامبر نسبت بفرزندش تا آنجا كه امكان انعكاس دارد ، بيان خواهد شد .

--> ( 13 ) - بعيد المنكبين . ( 14 ) - جعد الشعر . ( 15 ) - كث اللحيه . ( 16 ) - كان عنقه ابريق فضه ، تاريخ الخميس جلد اول ، بستانى هم برخى از اين اوصاف را در جلد هفتم دائرة المعارف خود ذكر نموده است . ( 17 ) - تاريخ يعقوبى ، جلد دوم ، غزالى در احياء العلوم مىنويسد كه پيغمبر فرمود : حسن در آفرينش و خوى به من شباهت دارد .